Zaterdag 3 januari. De wereld was wit. Stil ook. Zo’n stilte die je bijna kunt horen. Ik stond buiten, sneeuwschep in mijn handen, het stoepje voor mijn huis schoon te vegen. Een eenvoudig klusje, maar eentje waar ik altijd rustig van word. Het is misschien gek, maar al dat wit… het doet iets met me. Het maakt mijn hoofd leeg. Alles oogt vredig, puur. Alsof de wereld even opnieuw mag beginnen. Terwijl ik de sneeuw aan de kant schoof, trok ik één duidelijke streep in dat witt