Broeder Bartje en de laatste uren van 2025

Oud & wijs & dankbaar

Het is maandag 29 december. De laatste dagen van het jaar. En mag ik het zeggen? Het jaar is omgevlogen. Niet gewoon snel, maar echt Bam! Je knippert met je ogen en het is alweer voorbij.

Komt dat omdat ik ouder word? Dat de tijd sneller lijkt te gaan naarmate de jaren klimmen? Dat is wat de ouderen mij vaak vertellen, in hun stoelen aan het raam of tijdens een wandelingetje door de tuin. “Bartje,” zeggen ze dan, “vroeger duurde de tijd... nu glipt-ie tussen je vingers door.” En weet je? Ik begin het te begrijpen. Misschien is dat wel het mooiste cadeau van ouder worden: het besef dat elke seconde telt, en dat je hem dus ook moet leven. Voluit. Met je hart open.

Een jaar vol verhalen (en soms wat rare kronkels in mijn hoofd)

Op 1 januari van dit jaar samen met vrienden wist ik nog niet wat 2025 zou brengen.En als ik eerlijk ben: dat weet je nooit. Maar wat ik wel wist, was dat ik meer wilde schrijven. Meer vanuit mijn hart. En dus heb ik mijn hoofd, dat af en toe best wat rare kronkels heeft, maar gewoon de vrije loop gelaten.

En dat heeft gewerkt. Want juist door mezelf toe te staan om te voelen, ontstonden de mooiste verbindingen vooral met de ouderenzorg. Want zeg nou zelf: waar vind je meer levensverhalen, meer humor én meer wijsheid dan bij onze ouderen?

Zorg verbindt, verhalen raken

Ik heb dit jaar zoveel mooie mensen mogen ontmoeten collega’s, daggasten, mantelzorgers. En stuk voor stuk lieten ze mij inzien hoe waardevol ouderenzorg is. Niet alleen als werk, maar als roeping. Als plek waar liefde en leven samenkomen.

En als Broeder Bartje mocht ik daar een stem aan geven. Via blogs, gesprekken, zelfs op de cover van het V&VN-magazine. En weet je wat me het meest raakte? Dat Alzheimer Nederland één van mijn verhalen heeft gedeeld. Tranen in m’n ogen had ik, toen ik zag hoeveel mensen geraakt werden. Zoveel mensen die zich gezien en begrepen voelden.

Daar doe je het voor.

Groeien in rollen en dromen najagen

Naast mijn werk in de zorg, mocht ik dit jaar ook groeien in mijn rol als locatiecoördinator bij Stichting Vier Het Leven. Een prachtige club waar we ouderen helpen om te blijven genieten van cultuur en samenzijn. Ik voel me er steeds meer op mijn plek. 2026 staat al bol van de mooie plannen!

En dan het slotstuk van 2025… Magisch! Samen met het medisch team mocht ik als broeder bartje ondersteunen tijdens een concert van André Rieu. Wat een ervaring. Het voelde als een teken: dat er nog zóveel te leren en delen valt. Juist door de zorg te verbinden met andere werelden.

Geen voornemens. Wel voor-gevoelens.

Voor 2026 heb ik geen goede voornemens. Geen lijstjes, geen “dit moet anders”.Alleen een wens: dat het net zo’n rijk, warm, inspirerend jaar mag worden als 2025.Met ruimte om te groeien. Te vallen en weer op te staan. Te lachen, te huilen en vooral te verbinden.

Ik wil dan ook met een dankbaar hart de mensen bedanken die mij hebben gesteund, gestimuleerd en af en toe liefdevol een schop onder m’n kont hebben gegeven en daarbij zeker ook degenen die ik wellicht vergeet te noemen of die niet actief zijn op social media, maar van wie de steun niet minder waardevol is geweest.

Dankjewel, lieve volgers ❤️

Op de foto draag ik twee schitterende, flonkerende broches van Fred van Leer op mijn colbertje helemaal klaar om stralend, glimmend en vol sprankeling het nieuwe jaar in te gaan! ✨

Dankjewel voor het lezen, voor de lieve reacties, de likes, de DM’s en de knipogen in het voorbijgaan. Jullie maken Broeder Bartje tot wie hij is. Samen kleuren we 2026 met zorg, hoop, humor en verhalen vol glans en verbinding. Een warme oudejaarsgroet van mij,

Liefs,Broeder Bartje