Vertrouwen in vertrouwen

Soms lees je een boek en vergeet je na een paar dagen alweer waar het eigenlijk over ging. En soms lees je een boek dat nog een tijdje met je meeloopt. Dat had ik met De wereld ligt aan je voeten van Jeroen van Veen.

Ik las het boek in het vliegtuig onderweg naar Lanzarote en maakte het de eerste dag daar direct af. Eigenlijk kon ik het nauwelijks wegleggen. Ik dacht steeds: nog één hoofdstuk. Maar voor ik het wist zat ik alweer tientallen pagina’s verder. Dat gebeurt me eerlijk gezegd niet zo vaak meer.

Wat mij vooral raakte, was een zin die meerdere keren terugkomt in het boek: “Nee, mijn droom is om elke dag te laten zien dat alles kan als je de eerste stap zet en vertrouwen in vertrouwen hebt. Dat je dan echt alles kan wat je maar wilt.” Die woorden bleven ergens hangen. Misschien ook omdat ik mezelf daar wel een beetje in herken.

Ik ben ooit zij instromer geworden in de ouderenzorg. Niet bepaald een route die vroeger al helemaal uitgestippeld lag. Maar soms kom je pas later in je leven terecht op een plek waarvan je voelt: ja, hier hoor ik eigenlijk thuis. In de zorg heb ik geleerd dat aandacht vaak veel belangrijker is dan perfectie. Een bewoner die verdrietig is omdat familie niet is geweest. Een meneer die voor de vierde keer hetzelfde verhaal vertelt en ondertussen zelf vergeet dat hij het net ook al vertelde. Of iemand die zachtjes zegt dat hij niks meer kan, terwijl je weet hoeveel leven er achter die persoon schuilt.

Dat zijn uiteindelijk de momenten die blijven hangen. Niet de rapportages of alle lijstjes die af moeten, maar juist de kleine stukjes menselijkheid tussendoor. Even iemand echt zien. Even blijven staan terwijl je eigenlijk alweer door moet.

Wat ik mooi vind aan het boek van Jeroen, is dat het niet voelt alsof iemand je vertelt hoe je moet leven. Het voelt meer alsof iemand naast je komt zitten en zegt: probeer het gewoon. Zet die eerste stap. Vertrouw erop dat je onderweg wel verder komt. En eerlijk is eerlijk, die energie en positiviteit werken behoorlijk aanstekelijk.

Ik merk dat die zin de laatste dagen steeds vaker in mijn hoofd voorbij komt. Juist op momenten dat ik onzeker word of begin te twijfelen of alles wel goed gaat. Dan is dit precies zo’n reminder die ik mezelf vaker wil meegeven. Niet alles hoeft meteen perfect te zijn. Soms moet je gewoon beginnen en erop vertrouwen dat de rest vanzelf volgt.

Misschien vergeten we dat soms een beetje. In de zorg, maar ook daarbuiten. We zijn druk met plannen, verwachtingen, roosters en alles wat sneller en beter moet. Terwijl vertrouwen vaak juist het verschil maakt. Vertrouwen in bewoners. In collega’s. Maar ook in jezelf.

Dus thanks Jeroen. Voor die reminder. En voor het besef dat er vaak meer mogelijk is dan je zelf denkt, zolang je maar die eerste stap durft te zetten.

#dewereldligtaanjevoeten #ouderenzorg #vertrouwen #verzorgendeig