Een pot vol herinneringen!!

In ons huisje hier op Lanzarote staat een plastic pot.Geen gewone pot hoor. Er zitten geen koekjes in en ook geen schelpen van het strand.

Nee, deze pot is gevuld met suikerzakjes. Elk zakje is een klein moment, een mini-herinnering, een glimlach in papier verpakt.

Want elk zakje suiker staat voor een kop koffie die ik hier ergens op het eiland heb gedronken. Een moment van rust, een praatje, een lach of gewoon even stil zitten en kijken naar het leven dat om me heen voorbijgaat.

Een moment in het nu

Normaal gebruik ik geen suiker. Zeker niet in de koffie.Maar hier, op dit zonnige eiland, begon ik die kleine zakjes te bewaren.

Eerst zonder bedoeling. Later met betekenis.

Elk zakje herinnert me eraan dat ik daar zat, gewoon in het nu.Dat ik probeerde Spaans te praten met de barista. Soms wat stuntelig, soms met handen en voeten, maar altijd met oprechte interesse.

En juist daardoor ontstonden de mooiste momenten.

Kleine gesprekjes die begonnen met ¿Cómo estás? en eindigden met een glimlach of een nieuw woord dat ik weer rijker was.

Dat zijn de momenten waarin je voelt: dit is echt contact.Niet perfect, maar puur.

Creatieve koffietijd

De ene koffie kreeg ik met een kunstwerkje in het melkschuim een hartje, een blaadje, soms zelfs een zonnetje. De andere koffie kwam gewoon in een simpel kopje, maar met een goed gesprek erbij.

Dat is de magie van koffie. Het is nooit zomaar een drankje. Het is een uitnodiging.Een kans om even stil te staan, om te luisteren, om mens te zijn bij elkaar.

In de ouderenzorg zie ik dat ook elke dag.De mooiste momenten ontstaan niet bij de grote activiteiten of georganiseerde uitjes. Nee, ze zitten juist in de kleine dingen.

Een kopje koffie samen drinken met een bewoner. Even vragen hoe de dag is. Of iemand laten vertellen over vroeger over de fabriek, de eerste liefde, de kinderen of die vakantie naar Texel in 1968.

Dat zijn de momenten die ertoe doen.Een kopje koffie en elkaars aandacht.Meer is er vaak niet nodig om iemand te laten voelen: ik zie je, ik hoor je, jij doet ertoe.

Een pot vol waardering

Dus ja, in mijn huisje op Lanzarote staat nu een plastic pot vol suikerzakjes.

Maar eigenlijk is het een pot vol herinneringen.Elk zakje vertelt een verhaal van aandacht, van proberen, van contact. En telkens als ik die pot zie staan, denk ik: dit is wat het leven mooi maakt.

Niet de grote plannen, maar de kleine momenten van menselijkheid.

Dus misschien is het tijd dat we allemaal zo’n potje gaan vullen.

Niet per se met suikerzakjes, maar met momenten van oprechte aandacht.

Een glimlach.Een gesprek.Een kopje koffie.

Broeder Bartje