Een ja met een spannende kriebel
Donderdag werd ik gebeld door het theater. Gewoon, op een doordeweekse dag. Maar het bleek zo’n telefoontje te zijn dat je dag nét even anders maakt.
Vrijdag stuurde ik een mail met één heel duidelijk antwoord:
Ja. Ik ga het doen.
En eerlijk? Daar zit best een spannende kriebel bij. 😊
Vijf jaar geleden stapte ik als zij-instromer de zorg in. Ik wist dat ik een andere richting op wilde, maar had geen idee waar die keuze me zou brengen.
In ongeveer anderhalf jaar rondde ik mijn opleiding tot verzorgende IG af. Een pittige, maar ontzettend leerzame periode. Ik heb veel geleerd, ontdekt, geprobeerd, gevallen en weer opgestaan.
Als ik nu terugkijk, ben ik vooral dankbaar voor alle mensen die ik onderweg heb mogen ontmoeten. Collega’s, leraren en anderen die ieder op hun eigen manier iets aan mij hebben meegegeven.
Ook als vrijwilliger bij Vier het Leven mag ik tijd doorbrengen met ouderen. Samen naar een voorstelling, eropuit of gewoon genieten van een mooie middag. Juist die momenten laten mij zien hoe belangrijk het is om mee te kunnen blijven doen en samen te beleven.
De zorg is voor mij inmiddels veel meer dan een baan. Het gaat om mensen. Om contact, aandacht, vertrouwen en er voor iemand zijn.
Vijf jaar geleden begon ik aan een nieuw hoofdstuk. Wat ooit begon als een nieuwe carrièrestap, is uitgegroeid tot een echte PASSIE.
En nu heb ik dus opnieuw ja gezegd.
Met gezonde spanning, een flinke kriebel in mijn buik en vooral heel veel zin in wat er komen gaat.
Maar daarover later meer. 😊
Opmerkingen