Eerste dienst als VIG'er

Eerste dienst als VIG’er

Mijn eerste dienst na het horen dat ik geslaagd ben, was er meteen eentje die ik niet snel ga vergeten.

Ik had een late dienst en na de overdracht was het nog erg rustig, ik dacht nog stilte voor de storm. Misschien moet ik zulke dingen ook gewoon niet meer denken want het is toch een soort van de GODEN verzoeken. Nadat mijn collega’s weg waren, kreeg ik al vrij snel twee bellen. Twee bewoners die naar de wc moesten. Helaas voor mij waren beiden al incontinent van ontlasting. Dus broeder bartje kon aan de bak (kak).

Zowel de groepsassistent als ik dacht … het is vrijdag dus frietjes. Ik had er niet meer aan gedacht dat dit om de twee weken is dus we hebben te laat de oven met eten aangezet. Maar met een beetje creatief samenwerken hadden we iedereen toch nog redelijk op tijd aan het eten.

Na het eten belde mijn collega of ik tijd had om te helpen met het zetten van een katether. Dus ik ging snel naar mijn collega toe en we hebben samen de katheter gezet bij de bewoner. Gevolg was wel dat wij samen pas laat aan ons eten zaten. Geen probleem … even snel wat samen gegeten en met volle buik de rest van de dienst aan de bak. Want zonder eten vallen wij om en dat mag niet gebeuren hahahaha.

Al snel ging mijn telefoon weer, mijn collega vroeg of ik even kon komen helpen want er was een bewoonster gevallen. (Lees Mevrouw weegt 107 kilo) ik snel de bewoonster waar ik was veilig in bed gelegd en gezegd dat ik zo snel mogelijk weer terug kom. Ik ging naar beneden om te helpen de gevallen bewoonster weer in haar bed te krijgen. Ik kom binnen en zeg tegen haar “vriendin wa bende allemaal aan het doen” normaal is deze bewoonster altijd super vriendelijk maar dat was ze op dat moment niet. Ik dacht wat nu….. in een reflex lag ik naast Mevrouw op de grond en vertelde haar dat het een drama dienst is en dat dit nog wel het mijn eerste dienst is dat ik te horen heb gekregen dat ik geslaagd ben. Dit was een gouden zet want mevrouw begon kei hard te lachen. De angel had ik uit de situatie gehaald door op de grond naast haar te gaan liggen.

Samen met andere collega’s hebben we mevrouw weer in bed gekregen, hup gas op mijn enkels om mijn afdeling verder klaar te gaan maken voor de nacht. Dit zijn van die diensten dat je alles in je hoofd (ja echt gewoon alles) los moet laten en maar mee gaan met flow van de afdeling. Het mooie hieraan is dat je dan ook merkt dat de bewoners gewoon rustig blijven en ook begrip hebben dat ze wat later aan de beurt zijn.

Samen met mijn collega zaten we om 22:30 uur nog even na te praten en konden we met trots zeggen wat een dienst maar wat een TEAM WORK met creativiteit, humor en zweet op de rug waar iedereen uiteindelijk op tijd, lekker en tevreden in bed ligt.

Liefs Broeder Bart