Even spijbelen met een gast ☕️

Afgelopen week ging ik samen met een gast van Ronddeel op pad om het leeggoed weg te brengen. Dat ging eigenlijk zo vlot dat we ineens tijd over hadden. En toen zag ik daar dat koffietentje…

Ik keek haar aan en zei: “Zullen we samen gaan spijbelen?”

Eerlijk is eerlijk: ik heb dat nog nooit gedaan. Maar voor alles moet een eerste keer zijn, toch? Dus daar zaten we ineens, twee giebelende mensen aan een tafeltje, met een cappuccino en een latte macchiato voor onze neus. Even nergens naartoe. Gewoon lekker kletsen, lachen en genieten van de koffie.

Op de terugweg hadden we alvast allerlei goede verklaringen bedacht voor het feit dat we wat later terug zouden zijn. Een lange rij bij de flessenautomaat, file, misschien zelfs de weg kwijtgeraakt… We hadden het allemaal kunnen uitleggen. 😄

Maar eenmaal terug vroeg eigenlijk niemand waar we gebleven waren.

En ergens vond ik dat bijna jammer. Want ik had ontdekt dat dit soort spijbelen helemaal niet verkeerd hoeft te zijn. Soms is het juist goed om even uit de planning te stappen en gewoon samen een kop koffie te drinken.

Een blije gast en, ik geef het eerlijk toe, stiekem ook een heel blije werknemer.

En dan nu het officiële excuus aan mijn werkgever: sorry voor het spijbelen. 

Het was gelukkig maar een half uurtje, dus ik hoop dat we dit kunnen afdoen als een zeer korte koffiepauze met een iets te creatieve invulling van “werkzaamheden”. 

Maar eerlijk? Ik zou het zo weer doen. Want die cappuccino, de gezelligheid en het gelach waren die dertig minuten absoluut waard. 

Beloofd: de volgende keer brengen we gewoon weer netjes het leeggoed weg… waarschijnlijk. 😉