Gelukkig nieuwjaar en nu zelf ook in beweging
- bartpookvennix
- 1 jan
- 2 minuten om te lezen
En dit keer dacht ik: laat ik het maar meteen goed doen. Niet alleen praten over verandering, maar zelf ook echt in beweging komen. Letterlijk.
Op 19 april sta ik aan de start van de ASML Marathon. Geen hele, geen halve… maar een eerlijke 10 kilometer. Voor mij een sportieve én symbolische aftrap van 2026. En eerlijk is eerlijk: ook een nodige.
Wie mij een beetje kent weet dat ik het vaak zeg:
"Blijf bewegen. Al is het maar een klein stukje. Elk stapje telt."
Ik roep het met volle overtuiging. Omdat ik geloof in wat het betekent voor mensen.
Maar de laatste tijd moest ik mezelf ook eens goed aankijken in de spiegel.
Ik bleef het zeggen tegen anderen, maar zelf…? Ik zat vaker dan ik liep. Werk, agenda vol, goede bedoelingen genoeg maar weinig uitvoering.
En ineens dacht ik: hoe geloofwaardig ben ik nog, als ik zelf niet meer meedoe?
Tijdens oudjaarsavond, tussen de oliebollen en goede voornemens door, zaten we met z’n drieën aan tafel. Twee lieve vriendinnen en ik.
Het gesprek ging zoals het hoort op zo'n avond over "gezond(er) leven", bewegen, en dat we “eigenlijk weer eens iets moesten doen”.
Soms moet je dan niet te lang praten.
Maar gewoon dóén.
Telefoon erbij.
ASML Marathon.
10 kilometer.
Ingeschreven.
Niet vanaf maandag. Niet “als het wat rustiger wordt”.
Maar nú.
En dus: begonnen. Geen topsport, geen records.
Maar wel aanpakken. En het vraagt wat: tijd, energie, een goed trainingsschema want zonder plan blijft het bij voornemens.
We hebben afgesproken dat we als we die 10 kilometer halen (en dat gaan we!) onszelf een medaille geven. Niet voor de snelheid, maar als aandenken. Aan de voorbereiding. Aan de regenachtige trainingen. Aan het lachen. Aan het volhouden.
En wie weet… val ik er ook nog een paar kilo van af. Al riepen we gisteren nog gierend van het lachen: “Oowww, dan moet ik gaan bulken hè!”
Natuurlijk niet met eiwitshakes… maar met chocolade repen van de Aldi. 😉
Toch is dit veel meer dan een sportieve uitdaging.
Het gaat over trouw zijn aan wat je anderen gunt en het zelf ook gaan doen.
Over opnieuw beginnen, juist als je het druk hebt.
Over kleine stappen, die grote betekenis kunnen krijgen.
Ik loop straks voor iedereen die dagelijks in beweging blijft, ook als het lastig is.
Voor de bewoners die zich elke ochtend weer uit bed hijsen.
Voor de mantelzorgers die blijven geven, ook met vermoeide benen.
Voor collega’s in de zorg die tóch dat extra rondje maken, omdat ze voelen dat het ertoe doet.
Misschien herken je er iets van. Misschien loop jij straks letterlijk of figuurlijk een stukje met me mee.
Al is het maar om het blok.
Want bewegen doen we samen.
Stap voor stap.
Met open ogen en een warm hart.
Op naar een jaar vol verbinding.
En vol beweging. 💙
Liefs Broeder bartje
Opmerkingen