Terug van vakantie (en iedereen leeft nog!)
- bartpookvennix
- 1 feb
- 2 minuten om te lezen
Daar ben ik weer. Terug van vakantie.
En inmiddels kan ik het gerust zeggen: de eerste week werken zit er alweer op.
De koffers zijn uitgepakt, de was is gedaan en mijn hoofd is weer aardig geland.
En weet je? Ik ben oprecht blij dat ik weer mag werken.Nog blijer was ik toen ik de daggasten weer zag. ALLEMAAL NOG IN LEVEN.
Voor mijn vakantie had ik het nog zó duidelijk gezegd:“Geen gekke dingen doen hè, ik ben even weg.”
Waarop zij natuurlijk direct reageerden met:“Ja maar Bart… jij mag dat óók niet doen!”
Tja. Dat is dan weer die zorgwijsheid waar je niks tegenin kunt brengen.
Na een week werken merk je het alweer: de gesprekken lopen vanzelf, de grapjes zijn terug, de vertrouwde dynamiek is er weer. Het voelt alsof ik nooit weg ben geweest en dat is eigenlijk best een compliment.
Maar terug van vakantie betekent niet alleen weer werken…Nee hoor. Thuis ging het klussen gewoon vrolijk verder.
En daar ontdekte ik iets moois.
Als verzorgende IG kun je namelijk verrassend veel.
Want spuiten is spuiten.Alleen, het ene spuitwerk is het andere niet.
Met een kitspuit mik je op een strakke rand langs de muur. Rustig knijpen, gelijkmatig bewegen, niet te enthousiast worden want dan loopt het overal behalve waar het moet.
En op het werk? Daar spuit je intramusculair en subcutaan. Totaal andere bedoeling, totaal andere plek.
Maar het principe is hetzelfde: rustig blijven, goede techniek, vaste hand.
En het mooie is, deze verzorgende IG kan dus allebei.Ik geef prikken én ik maak strakke kitranden.
Alleen zegt de muur gelukkig geen au.En er komt ook niemand vragen of ik het eerst even wil aankondigen.
Kortom:Na een week werken kan ik het zeggen. Ik heb er weer zin in.
In het werk.In de mensen.En ja… zelfs in het klussen.
Zolang iedereen zich maar een beetje gedraagt.Inclusief ikzelf 😉
Groetjes,Broeder Bartje
Opmerkingen