top of page
Zoeken

Mensen vinden wat van je


Mensen vinden wat van je. Dat is eigenlijk van alle tijden. Iedereen heeft een mening en tegenwoordig lijkt die ook sneller gedeeld te worden dan ooit. Soms is die positief en hartverwarmend, soms kritisch en soms gebaseerd op een paar seconden van een filmpje of een enkele foto. Doet dat iets met mij? Ja, natuurlijk. Ik zou niet eerlijk zijn als ik zou zeggen dat het me niets doet.


Wat ik soms lastig vind, is dat mensen een oordeel vormen zonder dat ze volgens mij echt hebben gekeken of geluisterd. Ze zien een klein stukje van het geheel en denken het hele verhaal te kennen. Terwijl er achter dat ene moment vaak zoveel meer schuilgaat. Achter iedere keuze zit een gedachte, achter ieder gesprek een context en achter ieder mens een verhaal. Dat zie je niet altijd aan de buitenkant.


Juist mijn werk in de ouderenzorg heeft me geleerd om daar anders naar te kijken. Ik ontmoet iedere dag mensen met een rijk leven achter zich. Als je alleen naar de buitenkant kijkt, mis je misschien wel het mooiste deel van wie iemand is. Een bewoner die stil is, blijkt een leven lang ondernemer te zijn geweest. Iemand die boos reageert, draagt misschien verdriet of angst met zich mee. In de zorg leer je al snel dat je niet te snel moet oordelen. Eerst kijken, eerst luisteren en vooral proberen te begrijpen.


Misschien is dat ook wel de reden dat ik steeds beter om kan gaan met de meningen van anderen. Niet omdat ze me niets meer doen, maar omdat ik heb geleerd dat een mening niet altijd de waarheid is. Mensen reageren vanuit hun eigen ervaringen, verwachtingen en overtuigingen. Daar heb ik lang niet altijd invloed op. Waar ik wél invloed op heb, is de manier waarop ik mijn werk doe, hoe ik met mensen omga en welke intentie ik iedere dag meeneem.


Dat betekent niet dat ik stop met leren of dat kritiek me koud laat. Integendeel. Goede feedback helpt me groeien. Maar er is een verschil tussen oprechte feedback en een snelle mening die is gevormd zonder het hele verhaal te kennen. Dat verschil herken ik steeds beter.



Misschien zouden we allemaal wat vaker mogen vertragen voordat we een oordeel uitspreken. Wat langer kijken. Wat beter luisteren. En onszelf afvragen of we het hele verhaal eigenlijk wel kennen. Want een mening is snel gemaakt, maar echt begrijpen kost tijd.


En zolang ik iedere dag met overtuiging en aandacht mijn werk mag doen, mag iemand daar best iets van vinden. Dat hoort erbij. Ik hoef niet iedereen te overtuigen. Ik wil vooral trouw blijven aan wie ik ben en aan de mensen voor wie ik iedere dag met liefde zorg.



 
 
 

Recente blogposts

Alles weergeven
Mag ik een handtekening?

Soms begint een gewone donderdag op een heel bijzondere manier. Met een kop koffie in mijn hand sloeg ik de krant open. Mijn oog viel direct op een artikel over ons werk bij Oktober. Terwijl ik verder

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page