Rouwen is een werkwoord
- bartpookvennix
- 26 jul 2024
- 2 minuten om te lezen

28 juli 2023 stond mijn leven stil. Dit was het moment dat mijn omaatje het leven in het bijzijn van ons verliet. Dagen en weken van intens verdriet maar ook boosheid gingen over in maanden en die maanden zijn nu op zondag 28 juli over gegaan in een jaar. Wat heb ik een verdriet gehad en wat miste ik je. Het was raar om alles voor het eerst mee te maken zonder mijn omaatje. Maar zoals iedereen zegt dat is rouwen.
Rouwen is een werkwoord, rouwen is iets wat je moet doen of je nu wilt of niet. Iedereen rouwt op zijn eigen manier na het overlijden van een geliefde, een bekende of een situatie, uiteindelijk is dat iets waar je dus niet onderuit komt.
Door het rouwen leer je om te gaan met je leven dat is veranderd door het verlies. Rouwen neem je in die periode overal met je mee waar je ook bent. Je rouwt over het gemis, de dingen die er niet meer zijn of waren.
Rouwen is een bijzonder iets. Rouwen kunnen we niet bepalen voor anderen hoe ze dat moeten doen. Ik denk dat we juist in die periode er extra voor mensen mogen zijn. Rouwen gaat niet alleen om het verlies van iemand, een vader of moeder, broer of zus, vriendin of oma. Rouwen kan dus ook zijn dat je iets niet meer kan. Ik denk dat wij als zorgverleners misschien eens wat vaker stil mogen staan en eens kijken of we de mensen waarvoor we zorgen niet extra kunnen ondersteunen in hun rouwproces.
Rouwen doe je alleen maar het maakt het rouwen wel fijner met een extra knuffel, arm om je heen of gewoon iemand die zonder mening naar je luistert.
Omaatje ik mis je nog steeds en denk ook nog elke dag even aan je. Er zijn momenten dat ik zelfs nog even tegen je praat. Ik hou nog steeds van je.
Liefs,
Broeder (Je) Bartje
Opmerkingen