Samen schrijven stap voor stap

Vandaag start de 91e Boekenweek, en wat is een mooier moment dan vandaag om zelf aan een nieuw schrijfavontuur te beginnen. Daarom schrijf ik deze blog, terwijl ik inmiddels ben gestart met het eerste hoofdstuk van onze roman. En waar kan dat beter dan in de zon, onder de appelboom die ik ooit van mijn omaatje heb gekregen.

Afgelopen woensdag was het zover: onze tweede afspraak. Na onze eerste ontmoeting hadden we afgesproken dat we allebei goed zouden nadenken over het idee om samen een roman te schrijven. Niet alleen nadenken, maar ook alvast wat op papier zetten. Hoe zien we het verhaal voor ons? Waar moet het over gaan? En hoe kunnen we dat samen vormgeven?

Het boek ga ik schrijven samen met Annette Koens-Custers. Ons verhaal wordt een vervolg op haar eerste boek Ik weet het nog. Dat is een bijzonder uitgangspunt, omdat dit boek al thema’s raakt die ook dicht bij mijn eigen ervaringen liggen.

Voor mij werd al snel duidelijk dat ik in dit verhaal ook mijn eigen ervaringen wil verwerken uit de tijd dat ik als leerling in de zorg werkte. De periode waarin ik rondliep als Broeder Bartje. Een tijd vol momenten van twijfel, ontroering, humor en soms ook verdriet. Maar vooral een tijd waarin ik ontzettend veel heb geleerd.

In het verhaal zullen ook mensen met dementie een belangrijke plek krijgen. In de ouderenzorg kom je dagelijks verhalen tegen die vaak klein lijken, maar eigenlijk heel groot zijn. Juist bij mensen met dementie zie je hoe belangrijk aandacht, geduld en nabijheid zijn. Achter de ziekte blijft namelijk altijd een mens met een eigen levensverhaal.

Een belangrijk thema in het boek wordt ook hooggevoeligheid. Iets wat vaak als een kwetsbaarheid wordt gezien, terwijl het in de zorg juist een kracht kan zijn. Het helpt om echt te kijken naar de mens achter de zorgvraag, om te luisteren, te voelen en soms gewoon even stil naast iemand te zitten.

Want hoe intens het werk in de ouderenzorg soms ook kan zijn, het is ook prachtig werk. Het zit vol kleine momenten die voor de buitenwereld misschien onzichtbaar zijn, maar die voor bewoners én zorgverleners van grote waarde zijn.

Na ons gesprek gingen we allebei gemotiveerd naar huis. We hebben besloten om gewoon te beginnen: ieder schrijft een hoofdstuk. Waar het verhaal uiteindelijk uitkomt weten we nog niet, maar misschien is dat juist wel het mooiste van dit avontuur.

We gaan het gewoon ontdekken.

Broeder Bartje

Ken je een uitgever of heb je tips voor ons? Dan horen we dat natuurlijk graag.

#boekenweek #ikleesnederlands #verzorgendeig #ouderenzorg #dementie