top of page
Zoeken

Welk zorgmodel denk jij dat het beste is?


Ik mocht laatst een dagje invallen op een andere dagbehandeling binnen oktober. Super spannend want alles is weer nieuw. Dat zoiets spannend blijft, hoort bij mij als persoontje ... daar ben ik wel achter gekomen hahaha.


De dagbehandeling waar ik inviel, is een locatie waar mensen met dementie naar toe komen. Een super mooie locatie met een enorme tuin en zelfs een groot biljart in de woonkamer. 


In de ochtend tijdens de koffie raakten we aan de praat en benoemde ik dat ik het spannend vond. Hier werd erg mooi op gereageerd. Door dingen te benoemen worden ze minder groot en de reactie van de daggasten maakte het helemaal minder spannend. “Wij zijn toch niet eng ... hahaha” heerlijk die  Brabantse nuchterheid.


Normaal gesproken gaan de daggasten in de middag rusten. Er was één daggast die niet graag rust maar graag in de tuin wilde werken. Samen zijn we tijdens het rustmoment onkruid gaan plukken. Wat was dat een mooi moment. Tijdens het onkruid plukken in het zonnetje kwamen er mooie gesprekken op gang. Het waren gesprekken die gingen over het werken in de zorg. Wat bleek namelijk: de daggast heeft vroeger zelf in de zorg gewerkt. 


Ik kreeg hele verhalen over #zorgmodellen, hoe sta je in een groep, hoe ga je om met agressie en ga zo maar door. Een dik uur en een volle emmer met onkruid verder waren we klaar en kijk ik terug op weer een hele mooie ervaring. Nu ook nog met tips die ik in mijn rugzak kan stoppen.


HOE MOOI! Dit moment was hij niet even de daggast maar gewoon een collega die meewerkte in de zorg.  Ik heb dit uur als ontzettend kostbaar en mooi ervaren. Dit bewijst het maar weer eens dat ondanks de verschrikkelijke ziekte dementie iedereen gewoon een mens is en niet zijn ziekte. #humanforever zoals Teun Toebes

zegt.


Het einde van de dag ronde ik samen met de mannelijke daggasten af door een potje te gaan biljarten. Het is heel leuk om te zien hoe een groepsdynamiek veranderd als er een mannelijke verzorgende bij is. Daar later meer over. 


Liefs Broeder Bartje 


 
 
 

Recente blogposts

Alles weergeven
Ons liedje

Witte Donderdag, 1 april 2021. Zo’n datum die zich stilletjes in je hart nestelt en daar blijft zitten, alsof hij nooit meer weg wil. Mijn omaatje en ik zaten samen op de bank. Zoals zo vaak. Geen haa

 
 
 
Pijn.

We zeggen het woord zo makkelijk. Alsof het erbij hoort. Alsof het vanzelf weer overgaat. Maar dat doet het niet altijd. De afgelopen periode heb ik het zelf ervaren. Niet een beetje ongemak, maar pij

 
 
 
Van een kop koffie naar iets groots

Soms, beste mensen, beginnen de mooiste dingen klein. Niet met tromgeroffel of groot vertoon, maar gewoon… met een kop koffie. Een tafel, een gesprek, een gedachte die nog wat onwennig op tafel ligt.

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page