Vrijdag de 13e… Geloof jij erin of niet?
- bartpookvennix
- 14 mrt
- 2 minuten om te lezen
Afgelopen vrijdag keek ik, zoals iedere ochtend, naar het whiteboard om de dag te beginnen. Even de datum opschrijven, planning erbij, daggasten in mijn hoofd langsgaan. Pas toen ik de datum opschreef viel het kwartje: vrijdag de 13e.
Eerlijk gezegd ben ik er zelf niet zo mee bezig. Bijgeloof zit niet echt in mijn systeem. Maar toch… soms lijkt zo’n dag zich wel heel bijzonder te gedragen.
Misschien had ik die datum toch beter niet zo groot op het bord moeten schrijven.
Nog geen paar minuten later ging mijn gsm. En daarna bleef hij eigenlijk maar gaan.
Eerst een bericht: een daggast thuis gevallen.
Kort daarna nog één: een andere daggast ook gevallen.
Daarna: een daggast die naar het ziekenhuis moest omdat er iets mis was met zijn katheter.
En alsof dat nog niet genoeg was, bleek ook onze broodbestelling niet geleverd te zijn.
Zo’n ochtend waarop je denkt: wat gebeurt hier allemaal?
Bijgeloof in de zorg
In de zorg kom je van alles tegen. Niet alleen lichamelijke zorg, maar ook verhalen, overtuigingen en kleine rituelen. Sommige ouderen geloven heilig dat vrijdag de 13e ongeluk brengt. Anderen hebben weer andere dingen: niet onder een ladder doorlopen, drie keer op hout kloppen, of een geluksmuntje in de portemonnee.
En eerlijk is eerlijk: ook onder medewerkers hoor je het wel eens.
“Het is vandaag vrijdag de 13e hoor, let maar op…”
Vaak wordt het lachend gezegd. Een beetje half serieus, half grapje. Maar het laat wel zien hoe diep zulke ideeën in onze cultuur zitten.
Waar komt dat bijgeloof eigenlijk vandaan?
Bijgeloof rond vrijdag de 13e bestaat al eeuwen. In veel culturen wordt het getal 13 gezien als een ongeluksgetal. En vrijdag had vroeger ook al een wat sombere reputatie. Toen die twee samenkwamen, ontstond de “ongeluksdag”.
Of het waar is? Dat blijft natuurlijk de vraag.
In de praktijk gebeuren er op andere dagen net zo goed gekke dingen. Maar als het toevallig vrijdag de 13e is, valt het ons gewoon meer op.
Zo’n typische zorgdag
Aan het eind van onze dienst kwamen mijn collega en ik tegelijk naar buiten. We zuchtten allebei een beetje tegelijk.
Ik zei:
“Wat een rare dag eigenlijk… en ook nog vrijdag de 13e.”
We moesten er allebei om lachen.
Want ondanks alles hadden we samen toch gedaan waar het in de zorg echt om draait. We hebben ervoor gezorgd dat onze daggasten een fijne dag hadden. We hebben geluisterd, geholpen waar nodig en zelfs nog wat extra aandacht kunnen geven aan een mantelzorger die het even zwaar had.
En eigenlijk is dat waar het uiteindelijk om gaat.
Niet de datum op het bord.
Niet het getal 13.
Maar de mensen voor wie we er zijn.
En als ik er nu op terugkijk, denk ik:
misschien was het helemaal geen ongeluksdag.
Misschien was het gewoon een typische zorgdag.
Geloof jij in vrijdag de 13e?
Laat het weten in de reacties 👇
Opmerkingen