Wat geef jij voorrang?

Deze week gebeurde er iets kleins iets wat me toch aan het denken zette. Voor de ingang van mijn werk is een nieuw zebrapad aangelegd. Mooi strak, met frisse witte strepen over het donkere asfalt. De volgende ochtend liep ik erover, richting de voordeur, toen ineens die gedachte bij me opkwam:

Wat geef jij eigenlijk voorrang, Bartje?

Een zebrapad is er om duidelijkheid te geven. Het vertelt wie er eerst mag gaan. Het zorgt ervoor dat mensen veilig kunnen oversteken. Even stoppen, even kijken, even ruimte maken voor de ander. Een eenvoudig stukje wegmarkering maar met een diepe betekenis als je er langer bij stilstaat.

In de zorg hebben wij ook onze ‘zebrapaden’. Regels, protocollen, richtlijnen. Ze helpen ons om veilig te werken, om fouten te voorkomen, om overzicht te houden. Ze zijn nodig net zoals een zebrapad nodig is in het verkeer. Maar soms vraag ik me af: staan we nog wel stil bij wie er écht voorrang verdient?

Kijk je in je werk eerst naar de regel, of naar de mens? Luister je naar het protocol, of naar het verhaal achter de diagnose?

Want elke oudere die we verzorgen is méér dan zijn of haar ziekte. Achter de Parkinson, de dementie of de rollator zit een leven vol verhalen. Iemand die gelachen, gehuild, gewerkt en geliefd heeft. En juist dáár mogen wij als zorgverleners even bij stilstaan.

Misschien is dat wel de ware betekenis van een zebrapad in de zorg: niet alleen veilig oversteken, maar ook bewust vertragen.

Even stoppen. Even kijken. Even ruimte maken voor de mens die voor je staat.

Dus toen ik die ochtend verder liep, glimlachte ik. Want ja ik wil graag voorrang geven aan de mens achter de zorgvraag. Aan warmte boven haast. Aan contact boven controle.

En misschien, als we dat allemaal wat vaker doen, wordt de weg die we samen afleggen net iets lichter en veiliger voor iedereen.

Broeder Bartje

#verzorgendeIG #Ouderenzorg #blogger